Ο ιστότοπος αυτός άρχισε να χτίζεται εδώ και αρκετά
χρόνια από μία εσωτερική, πηγαία επιθυμία μου να
εκτονώσω σε ευρύτερους ορίζοντες, ότι δημιουργικό δυναμικό είχε
συσσωρευτεί στη διαδρομή της καριέρας μου, από αναμνήσεις μεταξύ γης και
ουρανού.Ο ιστότοπος αυτός έχει δημιουργηθεί και συντηρείται με πολύ μεράκι
αποκλειστικά εμένα, έναν λάτρη της Αεροπορίας που της αφιέρωσε όλη του τη
ζωή. Τα συμπληρωμένα σαράντα χρόνια, και συνεχίζουμε στους αεροπορικούς χώρους,
θεωρώ ότι μου δίνουν το δικαίωμα και την άνεση να μπορώ να ομιλώ για εκείνα που δεν διδάσκονται ούτε στα θρανία που καθίσαμε, ούτε στα συγγράμματα που διαβάσαμε. Για εκείνα που μου δίδαξαν τα χρόνια που στοιβάχτηκαν στους ώμους μου, για τις ψηφίδες που έχω κοκολογήσει από το μωσαϊκό της αεροπορικής πείρας. Καθώς τώρα ο ήλιος της καριέρας μου ροδίζει μια ανάσα πιά από τη δύση του, νοιώθω έντονη την ανάγκη να τα παραδώσω σε όλους εκείνους που τα χρειάζονται για να γίνουν καλύτεροι από εμάς και να μας ξεπεράσουν...

Και φυσικά σε όλους εκείνους που απλά αγαπούν όμοια με εμένα, το ίδιο αντικείμενο:


ΤΟ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ.

Κατέγραψα την επαγγελματική τροχιά μου στον ουρανό της Πολιτικής Αεροπορίας και πιο συγκεκριμένα εκείνης της Μεγάλης της Ανεπανάληπτης Ολυμπιακής Αεροπορίας

της Αεροπορίας των Πέντε Ηπείρων.
Εντούτοις η αυγή της καριέρας μου χάραξε φευγαλέα στον ορίζοντα της Πολεμικής Αεροπορίας και πιο συγκεκριμένα από το 202 Κρατικό Εργοστάσιο Αεροπλάνων Ελληνικού.
Αγαπώ και τους δύο χώρους, αυτόν που ξεκίνησα και αυτόν που έζησα, όμως τρέφω μιά ιδιαίτερη συμπάθεια, πρέπει να το ομολογήσω,
σε όλους εκείνους που νυχθημερόν φυλάττουν "Θερμοπύλες"

στους Ελληνικούς Ουρανούς και στις επίγειες επάλξεις.

Στο προσκήνιο και στο παρασκήνιο...
Τα κείμενα και οι φωτογραφίες που χτίζουν την κάθε σελίδα αποτελούν μιά μορφή έκφρασης της αγάπης μου στο αεροπορικό αντικείμενο συνολικά, στόχο έχουν να ντύσουν με χρώμα, εικόνας και λόγου, αεροπορικές διαδρομές αναμνήσεων, μεταλαμπάδευση αεροπορικής γνώσης και πείρας,

και ταπεινή απότιση φόρου τιμής σε εκείνους που "πέταξαν" μακριά

«τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι».